En toch maar weer eens mijn blogje opzoeken, ik besteed tegenwoordig mijn tijd meer aan WordPress websites als aan mijn frustraties wegschrijven. Sinds enige tijd wat aan het klooien met simpele websites neerzetten;
Eigenlijk best makkelijk via WordPress, nu nog kijken of ik het allemaal wat strakker en professioneler krijg!
En het is er zeker geen om trots op te zijn….
versus:
lang leve het internet en de mensen die vrijwillig voor lul willen staan!
Afgelopen paar weken had ik al het vermoeden maar nu weet ik het zeker, we zijn de gourmet generatie. Iedereen op deze aardbol (op de mensen zonder eten na dan) is compleet aan het gourmetten geslagen tijdens de feestdagen.
Ook ikzelf heb me er schuldig aan gemaakt, echter net voor de feestdagen. Voor de mensen die de afgelopen paar jaar onder een steen hebben geleefd leg ik eventjes uit wat gourmetten is.
Benodigdheden:
Schaal met rauw (soja) vlees, vis en kip
Groenten voor de mensen die niet door hebben dat op die plek in je maag ook vlees kan zitten
Liters saus en kruidenboter
Hartkleppenvet (ook bekend als vloeibare boter)
Bakplaat
Te kleine pannetjes voor onder de bakplaat
Te grote spateltjes voor in de pannetjes
Nu je weet wat er ongeveer voor nodig is komt het geheime ingrediënt…..Gezelligheid! Ja gezelligheid, want daar draait gourmetten om! Het is gezellig om met zijn allen naar een stukje bakkend vlees te kijken. En wat doe je onder het bakken? Juist, beppen en blaten omdat je toch moet wachten voordat je kunt eten. En als je dan kunt eten merk je dat het kleine stukje rauw vlees nog kleiner is geworden nadat het gebakken is…. Het mes bij gourmetten is eigenlijk voornamelijk voor de kruidenboter, het is namelijk beschamend en praktisch onmogelijk als je het stukje vlees nog moet gaan snijden. Maar oké, gourmetten is best grappig en je kunt zelf kiezen wat je gaat bakken.
Nu heb ik afgelopen twee weken het nieuws gekeken en gezien er rond de kerst niets spannends te melden is (schijnbaar) gaan ze met de tv ploeg de supermarkt in (kon ik ook maar kerstboodschappen doen in de baas zijn tijd). Ik hoorde dat bij de AH de gourmetschalen compleet uitverkocht waren en dat anders supermarkten ook al uitverkocht waren! Nu was er schijnbaar een run op fondueschalen gezien dat ook kleine stukjes vlees zijn, het enige verschil is een pan met kokend vet in plaats van een bakplaat maar op een bakplaat lukt het ook best. Dit mede omdat de bakplaat opstaande randjes heeft en je er dus een liter bakboter op kwijt kunt en je dus als snel aan het frituren bent.
Ik kom gister weer op mijn werk, handjes geven, praatjes maken en ik hoor gewoon van de helft hier dat ze hebben zitten gourmetten. En iedere keer hoor ik dezelfde reacties van omstanders “oooh gezellig, dat hebben wij ook gedaan”. En sommige waren echte spatelfanaten, die pakken oud op nieuw er ook nog eens bij met gourmetten, handig als je kliekjes over hebt van de kerst.
Ik weet het allemaal niet meer…zou dit gewoon een trend zijn? Zouden we gewoon te lam zijn om in de keuken te staan of het is gewoon de meest efficiënte en ideale manier om aan een groep mensen duidelijk te maken dat je geen zin hebt om 4 uur in de keuken te staan en dat ze het zelf maar moeten uitzoeken?!?
Zondag 17 december, Poerd en ik zitten samen in de auto. Normaal komt het eigenlijk niet voor dat er een stilte valt maar op één of andere manier gebeurt het dit keer wel. Dit kwam ook mede doordat we continu een deja-vu kregen….
Ik mag aannemen dat iedereen bekend is met dit fenomeen, zo niet dan leg ik het even uit. Je zit in een situatie en opeens denk je “dit heb ik al eens eerder meegemaakt”. Op dat moment kun je ook gewoon in jezelf voorspellen wat er komt en dat gebeurt dan ook. Op zich een interessant iets, misschien wel een beetje spannend doordat het niet te verklaren is maar deze keer was het anders.
De radio in mijn auto is een goed werkende radio/cd speler en hier heb ik nog nooit problemen mee gehad. Toch bleven we dezelfde zin horen:
“my girl wants to party all the time, party all the time, party al the time….” “my girl wants to party all the time, party all the time, party al the time….”
Lekker denk je dan, de cd blijft hangen. Echter heeft deze jongen nog enige smaak en zul je dergelijke uitspraken niet snel in nummers horen die in mijn muzieksmaak vallen en al snel merkten we op dat de radio aanstond en dat het technisch onmogelijk is om dan een hangende plaat te hebben. Het ergste wat we konden bedenken werd langzamerhand waar…..dit was gewoon een nummer dat vrij recent is uitgebracht en wat dus komende tijd vaker op de radio te horen zou zijn!
Ondertussen gaat de radio gewoon verder:
“my girl wants to party all the time, party all the time, party al the time….” “my girl wants to party all the time, party all the time, party al the time….”
Een gevoel van onbegrip, verontwaarding en tegelijkertijd respect ging door mij heen, dat van Poerd zou ik niet weten gezien ik niet Rasti Rostelli ben. Onbegrip en verontwaarding in de zin van dat dit het huidige niveau is van muziek, een nummer van Eddy Murphy (ja echt!) uit 1985 pakken en dan alle tekst weggooien op één regel na. Het gevoel van respect kwam bij me op omdat ik het heel dapper vind van de maker om met deze ongeïnspireerde bagger bij een platenmaatschappij naar binnen te stappen met het risico dat hij naar buiten stapt met een bureaustoel in zijn poepert…
Ik heb altijd lacherig gedaan over het niveau van de Josti band, dit omdat deze muziek eigenlijk achterhaald is en als ze een modern(er) nummer spelen laten ze meestal de originele zanger er ook bij zijn om de rest te overstemmen, lekker makkelijk. Maar ik geef toe, mijn visie op de Josti band is zo enorm gegroeid door dat ene nummer…
We hebben wel gelijk een voordeel aan dit nummer ontdekt, we hebben gelijk het hele nummer mee kunnen zingen na 10 seconden en met tranen in je ogen van de slappe lach krijg je toch een ritje waar je met plezier op terug kan kijken….
Ik denk dat er nog een mooie toekomst ligt voor ons in de huidige muziekbusiness! Ook denk ik dat we veel te veel creativiteit in de speeldagen steken als ik zie dat deze bagger al de top 40 kan halen….
Vol verbazing zie ik dat ambi pur weer een nieuw innovatief product op de markt had gebracht, de 3volution. 3 geuren in de kamer die afwisselen. Maar tot mijn verbazing kom ik in de 2 mogelijke setjes 4 geuren tegen die ik absoluut niet kan plaatsen:
Fris ochtendbriesje, gezien een briesje nergens hetzelfde is vraag ik me af waar dit briesje op is geinspireerd. Bij mij thuis ruik ik in de ochtend wel eens de Campina fabriek…
De geur van openslaande ramen lijkt me al helemaal stug, een raam geeft geen geur af, het is de omgeving die je dan ruikt en ook daar wil je niet dat je bij de vuilstort woont…
Omslaande golven vond ik in de andere set. De enige keer dat ik de geur van omslaande golven heb ervaren is toen ik op vakantie omhoog kwam na een golf en er nog 1 aankwam. Neus vol water en gruwelijk zout…
En mijn favoriet…zacht zand. Ik heb wel eens aan zand geroken, je ruikt werkelijk niets! Ja potgrond of vogelzand met anijsgeur….maar zacht zand???
Nu kan ik natuurlijk de geurtjes kopen en zelf ervaren hoe het ruikt, maar ik ben bang dat de geuren overeen komen met wat ik ervan verwacht…Ik laat ze lekker liggen.
Gezien je tegenwoordig slimmer overkomt als je zegt “nee, ik heb dat programma niet gezien” kijk ik bijna geen tv meer. Een paar tv series wil ik nog wel zien, series waarbij je hersenen nodig hebt om bij te blijven en een goede film sla ik ook niet af. En als er wat te lachen valt dan laat ik de tv ook nog wel aanstaan. V
oor de rest draai ik snel mijn hoofd om. Ik durf er niet aan te denken dat ik bijvoorbeeld de “waar gebeurde woensdagavond film” moet gaan kijken… Ik heb gewoon iets tegen die films. Ooit bij nagedacht hoe hypocriet die films eigenlijk wel niet zijn? Die films zijn gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, het is dus al aangedikt en over het paard getild om het erger te laten lijken. Tenminste dat is de conclusie die ik dan trek. Tel daarbij op dat de acteurs (groot woord) nog betaald zijn voor die film en dan kom je tot de conclusie dat er mensen zijn die geld verdienen aan andermans problemen die nog eens aangedikt zijn omdat ze anders niet erg genoeg waren om er aandacht aan te besteden.
Natuurlijk komen nu de opmerkingen “de een zijn dood is de ander zijn brood” en “Money makes the world go round” maar dan vind ik ook dat de mensen die de films wel kijken minder zwaar eraan moeten tillen en ook op het einde moeten zeggen; “Och, het was maar een film”. Als ik een film zit te kijken waar iets overdreven is krijg ik van die mensen te horen dat zoiets niet kan. Nou dan moeten jullie er ook aan geloven met je aangedikt verhaal, dat kan ook niet! En als dat wel het geval was dan had Wendy van Dijk al lang actie ondernomen om te helpen, lekker puh!
Deze discussie is thuis al een paar keer gevoerd en we klagen nu gewoon niet meer (of zo min mogelijk) over de films die we kijken. Ik draai me iedere woensdagavond dan ook netjes richting de pc. Start bijvoorbeeld het internet op en je vindt een berg aan komische filmpjes, grappige spelletjes, nieuws en een bult aan informatie over van alles, ik kom mijn tijd wel door.
“Piep piep piiiiiieeeeeep”
En dat was wat ik gister opeens hoorde, het einde aan een prachtige verstandhouding van mij en mijn pc. Jarenlang hielden wij elkaar bezig, ik hem met spellen en programma’s waar hij flink aan te behappen had, hij mij met virussen, foutmeldingen en problemen waarvan ik nu nog steeds de oorzaak niet weet. Maar sinds gister is het beeldscherm zwart. Ja oké, als je hem aanzet laat hij mooie kleurtjes zien en vertelt hij me dat hij geen signaal krijgt, ondanks dat alles aangesloten zit.
De diagnose stelt vast dat zijn moederboard kapot is. De ouderdom en kwaaltjes van de pc hebben hiertoe geleidt. Vaak heb ik die pc naar het hiernamaals gewenst omdat hij niet werkte naar mijn wensen, en nu is het dan zover, hij heeft eindelijk een keer naar me geluisterd en aan mijn wensen voldaan. Wel net op een verkeerd tijdstip gezien ik ook bezig ben met afstuderen. En wie zegt dat computers geen gevoel voor humor hebben?
Vandaag is het woensdag en de pc werkt niet. Als ik nu eens op de bank ga zitten en mee ga kijken weet ik zeker dat ik morgen een verhaal heb waarin een hoop problemen zijn verwerkt. Computerproblemen, het verstoren van een film en de nodige opwaaiende discussies zijn alvast een paar zaken die ik zo al kan opnoemen. Ik vraag me af, als ik dat dan nog een beetje aandik en ik huur acteurs in…
Een pakje zakdoekjes waarvan er na 6 uurtjes nog maar 2 over zijn, om de 10 minuten minimaal 1 keer niezen en tranende ogen zodat het net lijkt alsof er in mijn privé situatie iets ernstigs aan de hand is. Ja, ik ben volgens mij verkouden.
Ik weet het natuurlijk niet zeker, ik ben immers geen dokter. Maar als ik ergens geld op in moest zetten wat voor virus er flink aan het huishouden is in mijn lichaam dan zet ik in op een verkoudheid.
Net op die momenten dat een verkoudheid niet uitkomt dan zul je net zien dat hij er ineens is. Poef! Je staat op en kan niet meer door je neus ademen en je mond en keel zijn zo droog als een grap van Ron Brandsteder. Gefeliciteerd! Je bent verkouden!
Komend weekend ben ik weer bezig met een kindervakantieweek. Druk bezig zijn, weinig slaap en de ene keer binnen en de andere keer buiten. Juist, dat is de manier om een verkoudheid tegen te gaan. Het is ongeveer net zo’n goede remedie als net voor een auto doorrennen met een been in het gips om te kijken of je nog capabel bent om snel te lopen.
Och, een paar dagen uitzieken kan ook lekker zijn, dan kun je weer eens inhalen op die kwaliteitsprogramma’s van overdag die je normaal mist. Maar tot die tijd, gewoon blijven snotteren! Toch vreemd, ik ben er altijd een gruwelijke hekel aan als iemand om de 4 seconden zijn of haar neus aan het ophalen is, en op dit moment doe ik het zelf ook. Nee niet om de 4 seconden, dan snuit ik mijn neus wel, maar zo af en toe zonder dat ik er bij nadenkt hoor ik ineens het geluid van een neus die opgehaald word. En ja, dat ben ik zelf…
Nu zit ik dus met een twijfelgeval en als je een beetje breed denkt ligt het ineens helemaal niet meer zo simpel, komt ie: Hoeveel seconden mogen er zitten tussen het ophalen van je neus voordat je een zakdoek pakt? Wanneer wordt het dus te erg en moet je (uit eigen initiatief of gedwongen) een zakdoek pakken? Nu is dit natuurlijk nog niet zo moeilijk, maar ga eens breder denken:
Een zakdoekje gebruik je 1 keer, daarna gooi je hem weg. Je hebt ook mensen die dat papieren ding netjes opvouwen en in de broekzak doen of die een stoffen snotlap hebben maar zo ben ik niet. Ik wil snel van mijn verkoudheid af zijn dus ga ik niet bacillen kweken in mijn broekzak, lekker temperatuurtje eroverheen en broeien maar. Om nog maar niet te spreken over het fenomeen van het hard wordende snot in een zakdoek…
De slogan “een beter milieu begint bij jezelf” kent iedereen, en je moet opletten wat je dus doet tegenwoordig. Kort samengevat kom ik dus op het feit dat als ik een paar keer mijn neus ophaal ik het milieu minder belast, vooral omdat ik ook nog eens de luxe editie van een papieren zakdoekje heb waarbij er balsem ingepropt zit. Tel hierbij op dat je keel gesmeerd wordt en je hebt 2 voordelen van het snotteren in plaats van de zakdoek.
Wat hebben kinderen het dan toch makkelijk. Gewoon een eind wegsnotteren en als je directe omgeving het teveel vindt worden of braakneigingen krijgt van je gezichtje onder de snot dan komt de zakdoek tevoorschijn. Gezien je minderjarig bent en iemand anders je gezicht afdoet heb je nergens schuld van. Ouder worden en zelf je beslissingen mogen maken? Ik haal mijn neus er voor op…
Het is 4 januari, een vriend van mij is jarig. In de avond op bezoek gaan, drankje erbij, stukje taart en genoeg zooi op tafel om een hongerwinter mee door te komen, die avond overleef ik wel. Ik was die avond wat laat, er waren nog meer dingen die geregeld moesten worden dus dan moet je keuzes maken.
Toen ik net aankwam gingen er twee mensen weg die van tevoren op de bank zaten. Nu weet iedereen natuurlijk dat een bank de overtreffende trap is van een houten stoel. Normaal kom je als laatkomertje dus nooit op de bank omdat de vroegkomertjes een plekje hebben op die bank. Daarnaast is er meestal ook een oma in de buurt die er recht op heeft of een neefje met een gebroken been.
Nu zijn deze laatst genoemde personen niet aanwezig op het feestje (dat is dan weer een voordeel) maar daarentegen wel mijn andere vrienden die dezelfde instelling hebben als ik. Wanneer ik op een houten stoeltje zit en de leren bank komt vrij verschuift mijn biertje naar die plek, de mensen die later binnenkomen krijgen houten stoel. De plek op de bank was vrij en bleef vrij…
Ik had op dat moment al argwaan moeten hebben, me om moeten draaien en een tuinstoel moeten pakken maar ik ben gaan zitten met de voorveronderstelling dat mijn vrienden te druk bezig waren met praten en dat ze het niet in de gaten hadden.
“drinken?”
“ja lekker”
“taart?”
“ja vooruit dan maar, het is feest”
De bankmarathon kon wat mij betreft beginnen en ik was al druk bezig met het verwarmen van mijn plek. En ineens hoor ik “Psssssssssst”….
Ik kijk op, vraagt er iemand om mijn aandacht? Is de gasleiding gesprongen? Loopt de Air Max leeg van iemand?
Een vriend kijkt me met zijn pretoogjes aan. Meestal betekent dat niet veel goeds. Het komt meestal neer op leedvermaak. Maar dit keer bleef hij me aankijken en opeens begon ik het te merken.
In mijn neus begon de frisse lentegeur van jonge lammetjes spelend in een veld van bloesem, aardbeien, gemaaid gras en alle andere geurtjes die ze chemisch op kunnen wekken tot me door te dringen.
“Lekker hé?” “Kijk eens achter het glasgordijn” zegt hij glimlachend. Het glasgordijn gaat naar de zijkant en ik zie een witte emmer van 12 liter staan. Nou ja, het leek er aardig op… Aan de voorzijde steekt een zwarte sproeier eruit die voor de geursensatie zorgde. Er wordt gelijk verteld dat hij dat iedere 18 minuten doet! Mijn geluk kon niet op….
Om de 18 minuten wordt je dus in die huiskamer verrast (of is het vergast?) door een lente explosie. Mijn vraag of het in huis dan zo erg stonk werd negatief beantwoord. Waarom dat de emmer er dan wel stond wisten ze me ook niet precies te vertellen. Ja voor de lekkere geur! Maar voor die geur zou ik hem juist laten staan in de winkel…
Mijn after shave was geen partij voor de geur en ik kreeg gelijk medelijden met de glasgordijn die al een deel voor mij had opgevangen. Het werd me ook gelijk duidelijk waarom er niemand op de bank was afgestormd om te gaan zitten.
Het enige voordeel dat ik er aan over heb gehouden is dat ik me vier dagen niet heb hoeven douchen. Het is maar goed dat ik “de verstuiver des onwelriekende geuren” naar de muur heb gedraaid, anders had ik nog steeds niet onder een douche hoeven staan.
Nike, BMW, Aldi, Nokia, Konica… Allemaal namen waar de meeste mensen wel eens van gehoord hebben of zelfs in hun bezit hebben. Wel zul je eerder een BMW in bezit hebben in tegenstelling tot een Aldi filliaal maar daar gaat het me nu eigenlijk niet echt om.
Het gaat mij om de mensen die achter deze merknamen zitten. Deze mensen hebben de zware taak om merknamen te verzinnen en het mooie is aan al die merknamen dat ze “universeel” moeten zijn. Tegenwoordig moet men tijdens een naam verzinnen opletten dat het niet iets betekent ergens in de wereld. Het zou toch behoorlijk knullig overkomen als je een auto op de markt zet met een prachtige naam en in Italië betekent het doodskist ofzo, ik noem maar een zijweg. Doordat producten wereldwijd worden verkocht is het dus aan deze mensen om een universele naam te verzinnen of tenminste te komen met een naam die nog iets toevoegt aan het product. Dat je met iets positiefs vergeleken wordt is natuurlijk nooit erg natuurlijk.
In Engeland denken ze daar anders over. Met het accent op de lieve, vredige wereld van vandaag waarin we leven (die met terreur en aanslagen) hebben ze in Engeland actie ondernomen. Altijd goed wanneer een overheid zo’n beslissingen maakt, wij kregen hier in Nederland niet voor niets allemaal de folder thuis waarin we konden lezen dat de NS schoonmaakdienst zijn steentje bijdraagt aan de bestrijding van terreur. Vreemd genoeg stond er ook de straaljagerpiloot bij waarvan ik nu nooit had verwacht dat die iets tegen terreur zouden doen. Mooie folder, het was weer goed voor de grafische industrie laten we maar zeggen.
Maar terugkomend op Engeland met hun plan. Ook hier hebben ze natuurlijk een mannetje rondlopen die met namen moet komen. Nu moet dit natuurlijk een krachtige naam zijn, troetelbeertjes of teletubbies komt niet over bij een organisatie zoals deze, het is immers de Engelse tegenhanger van de F.B.I.! Een afkorting zoals F.B.I. is natuurlijk gaaf, hier kun je meerdere krachtige woorden gebruiken en misschien kom je nog op een aardig woord uit. Bij de Jonge Woudlopers uit de Donald Duck lukte dat ook altijd aardig, daar hebben ze namen zoals K.R.A.C.H.T.I.G.E. P.A.T.S.E.R. voor leiders, alle letters staan weer voor een kenmerk van de persoon. Goed, die beslissing is dus gemaakt, snel verder met het maken van een naam.
Hoe dit proces verder is verlopen kan ik niet vertellen, hoogstens raden. De naam kan ik wel vertellen: Serious Organized Crime Agency oftewel S.O.C.A. Nu denk je vast, dit klinkt me bekend in de oren en dat klopt! Wil je weten waarvan?
Wat als ik nu zeg “follow the leader, leader, leader, follow the leader”? Juist, het zijn de Soca- boys uit 1998! Door heel Europa klonk het deuntje op ieder terras, zelfs Amerika ontkwam niet aan het succes.
Terugkijkend naar de tweede alinea geloof ik toch dat niet iedereen in Engeland het heeft begrepen… Waren er dan echt geen andere voorstellen voor een naam? Binnenkort zit ik voor de tv, kijkend naar het nieuws. Ik zie de “boys van S.O.C.A.” een gebouw binnendringen en achter elkaar het gebouw in rennen, zoekend naar terroristen. En ik kan maar aan één ding denken als ik ze in een rijtje naar binnen zie rennen… Follow the leader, leader, leader!
