Gezien je tegenwoordig slimmer overkomt als je zegt “nee, ik heb dat programma niet gezien” kijk ik bijna geen tv meer. Een paar tv series wil ik nog wel zien, series waarbij je hersenen nodig hebt om bij te blijven en een goede film sla ik ook niet af. En als er wat te lachen valt dan laat ik de tv ook nog wel aanstaan. V
oor de rest draai ik snel mijn hoofd om. Ik durf er niet aan te denken dat ik bijvoorbeeld de “waar gebeurde woensdagavond film” moet gaan kijken… Ik heb gewoon iets tegen die films. Ooit bij nagedacht hoe hypocriet die films eigenlijk wel niet zijn? Die films zijn gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, het is dus al aangedikt en over het paard getild om het erger te laten lijken. Tenminste dat is de conclusie die ik dan trek. Tel daarbij op dat de acteurs (groot woord) nog betaald zijn voor die film en dan kom je tot de conclusie dat er mensen zijn die geld verdienen aan andermans problemen die nog eens aangedikt zijn omdat ze anders niet erg genoeg waren om er aandacht aan te besteden.
Natuurlijk komen nu de opmerkingen “de een zijn dood is de ander zijn brood” en “Money makes the world go round” maar dan vind ik ook dat de mensen die de films wel kijken minder zwaar eraan moeten tillen en ook op het einde moeten zeggen; “Och, het was maar een film”. Als ik een film zit te kijken waar iets overdreven is krijg ik van die mensen te horen dat zoiets niet kan. Nou dan moeten jullie er ook aan geloven met je aangedikt verhaal, dat kan ook niet! En als dat wel het geval was dan had Wendy van Dijk al lang actie ondernomen om te helpen, lekker puh!
Deze discussie is thuis al een paar keer gevoerd en we klagen nu gewoon niet meer (of zo min mogelijk) over de films die we kijken. Ik draai me iedere woensdagavond dan ook netjes richting de pc. Start bijvoorbeeld het internet op en je vindt een berg aan komische filmpjes, grappige spelletjes, nieuws en een bult aan informatie over van alles, ik kom mijn tijd wel door.
“Piep piep piiiiiieeeeeep”
En dat was wat ik gister opeens hoorde, het einde aan een prachtige verstandhouding van mij en mijn pc. Jarenlang hielden wij elkaar bezig, ik hem met spellen en programma’s waar hij flink aan te behappen had, hij mij met virussen, foutmeldingen en problemen waarvan ik nu nog steeds de oorzaak niet weet. Maar sinds gister is het beeldscherm zwart. Ja oké, als je hem aanzet laat hij mooie kleurtjes zien en vertelt hij me dat hij geen signaal krijgt, ondanks dat alles aangesloten zit.
De diagnose stelt vast dat zijn moederboard kapot is. De ouderdom en kwaaltjes van de pc hebben hiertoe geleidt. Vaak heb ik die pc naar het hiernamaals gewenst omdat hij niet werkte naar mijn wensen, en nu is het dan zover, hij heeft eindelijk een keer naar me geluisterd en aan mijn wensen voldaan. Wel net op een verkeerd tijdstip gezien ik ook bezig ben met afstuderen. En wie zegt dat computers geen gevoel voor humor hebben?
Vandaag is het woensdag en de pc werkt niet. Als ik nu eens op de bank ga zitten en mee ga kijken weet ik zeker dat ik morgen een verhaal heb waarin een hoop problemen zijn verwerkt. Computerproblemen, het verstoren van een film en de nodige opwaaiende discussies zijn alvast een paar zaken die ik zo al kan opnoemen. Ik vraag me af, als ik dat dan nog een beetje aandik en ik huur acteurs in…